เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57
"ข้าช่วยเหลือนายน้อยตระกูลเฉิง แต่พวกเจ้าไม่เพียงไม่อยากจ่ายเงินสักแดง ซ้ำยังคิดจะรุมตีข้า ส่วนน้องสาวข้าช่วยชีวิตคุณชายใหญ่ แต่พวกเจ้ากลับกดขี่ให้นางเป็นทาสรับใช้ ทรมานสารพัดวิธี ยอดเยี่ยมกันจริงๆ เลยนะ..."
พูดจบเฉียวชีก็ถีบใส่เฉิงเยี่ยนถิงอีกโครม เขาแผดเสียงร้องโหยหวนพลางล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้นอีกครา
สมกับเป็นพระเอก หนังเหนียวทนไม้ทนมือดีแท้
หลังซ้อมเฉิงเยี่ยนถิงจนหนำใจแล้ว เฉียวชีจึงหันมามองสบตากับเฉียวจิ่วตรงๆ
"ข้าคือเฉียวชี พี่ใหญ่ของเจ้า"
เฉียวจิ่วอ้าปากค้าง ตะลึงงันไปนานจนตั้งสติไม่ทัน
นางคือพี่ใหญ่หรือ?
ไม่ใช่แค่เฉียวจิ่วที่ตกตะลึง คนตระกูลเฉิงเองก็ตื่นตระหนกไม่แพ้กัน
และหลังความตกตะลึงผ่านพ้นไป ความหวาดกลัวที่ไม่อาจอธิบายได้ก็พลันแล่นพล่านขึ้นมาเกาะกุมหัวใจของทุกคน