เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55
“เสี่ยวจิ่ว ข้าไม่อ้อมค้อมกับเจ้าแล้ว ยามนี้คุณชายใหญ่ได้รับบาดเจ็บ ในเมื่อเป็นคนที่เขาพาตัวกลับมา เจ้าจะดูแลคุณชายใหญ่ให้ดีได้หรือไม่”
เฉียวจิ่วได้ยินดังนั้นก็รีบคุกเข่าลงทันที ไหนเลยจะกล้าบอกว่าไม่ได้
“บ่าวย่อมดูแลคุณชายใหญ่เป็นอย่างดีเจ้าค่ะ”
“ดี แต่ข้าขอพูดคำไม่น่าฟังไว้ก่อน หากข้ารู้ว่าเจ้าอาศัยช่วงเวลาที่ปรนนิบัติดูแลคุณชายใหญ่คิดการนอกลู่นอกทางล่ะก็ อย่าหาว่าข้าใจร้ายใจดำก็แล้วกัน เข้าใจหรือไม่”
ที่ฮูหยินเฉิงยอมให้เฉียวจิ่วไปดูแลเฉิงเยี่ยนถิง เป็นเพียงเพราะนางมีส่วนละม้ายคล้ายเป่ยเยว่เกออยู่บ้างเท่านั้น
อีกทั้งเขายังปฏิบัติต่อนางแตกต่างจากผู้อื่นอยู่บ้าง ในเวลาเช่นนี้บางทีอาจเกลี้ยกล่อมเขาได้
ทว่าหากคิดจะให้นางมาเป็นนายหญิงของจวนนี้ ไม่มีทางที่ตนจะยินยอมเด็ดขาด