กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 53
กระทั่งลมหายใจดับสนิทลง
“เยว่เอ๋อร์? เยว่เอ๋อร์!!!”
ฉีซือลี่กรีดร้องโหยหวน เขย่าร่างเป่ยเยว่เกออย่างบ้าคลั่ง หวังจะให้นางฟื้นตื่นขึ้นมา
เขาป้อนโอสถถอนพิษให้นางกินแล้วชัดๆ เหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้?!
สายลมภายนอกค่อยๆ สงบลง สรรพเสียงพลันเงียบงัน
เป่ยเยว่เกอตายแล้ว
ตายด้วยน้ำมือของฉีซือลี่เอง
รอยยิ้มตรงมุมปากของเฉียวชีค่อยๆ คลี่กว้างขึ้น
ในเมื่อพระนางของเรื่องฆ่ายากนัก เช่นนั้นหากเป็นพระเอกที่ลงมือสังหารนางเอกเสียเองเล่า