กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51
“หา?”
พ่อบ้านไม่กล้าเอ่ยปากไปชั่วขณะ
แม่นางเป่ยผู้นั้น คุณชายใหญ่เป็นคนอุ้มกลับมาด้วยตนเอง แถมยังออกอาการร้อนรนแทบแย่
เดี๋ยวก่อน แม่นางตรงหน้านี้คงไม่ได้ชอบพอคุณชายใหญ่ของเขาด้วยหรอกนะ
“……”
ไม่สิ ถ้าชอบจริงแล้วจะลงมือซัดคนจนมีสภาพเช่นนี้ได้ยังไง!
“ขะ... ข้าเป็นเพียงแค่บ่าว จะไปรู้เรื่องของเจ้านายได้อย่างไร...”
“งั้นหรือ?”
เฉียวชีหัวเราะหึในลำคอ หมุนตัวเปลี่ยนทิศทาง เดินทอดน่องสำรวจจวนตระกูลเฉิงราวกับกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนหลังบ้านตนเอง