เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3
"เยว่เอ๋อร์ อย่าเสียใจไปเลย กินท้อสักหน่อยเถิด"
บนรถม้า บ่าวไพร่ล้างทำความสะอาดลูกท้อและหั่นเป็นชิ้นเรียบร้อยแล้ว ฉีซือลี่กำลังเอ่ยปลอบประโลมเป่ยเยว่เกอด้วยความอดทนเป็นที่สุด
เป่ยเยว่เกอสะอื้นสองครา ก่อนจะอ้าปากอย่างว่าง่าย ปล่อยให้อีกฝ่ายป้อนผลท้อเข้าปากนาง
"ว้าว อร่อยจัง อาลี่ เจ้าก็กินสักชิ้นสิ"
พอท้อเข้าปาก เป่ยเยว่เกอก็อุทานออกมาทันที ความขุ่นเคืองในใจพลันมลายหายไปจนสิ้น
น้ำหวานฉ่ำทะลัก กลิ่นหอมหวานของผลไม้แผ่ซ่านอบอวลไปทั่วทั้งปาก
นางไม่เคยได้กินท้อที่อร่อยถึงเพียงนี้มาก่อนเลย
ฉีซือลี่หยิบลูกท้อเข้าปาก ครั้นได้ลิ้มรสก็หรี่ตาลงเล็กน้อย
ของที่เข้าปากเขาได้ล้วนเป็นเลิศรสที่หาได้ยากยิ่งในใต้หล้า ผลไม้ก็เช่นกัน แม้แต่ของบรรณาการที่ส่งเข้าวังหลวง เขายังไม่แม้แต่จะชายตามอง