เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2
อาจเป็นเพราะไม่ได้ไปเส้นทางเดียวกับกลุ่มใหญ่ ผู้ประสบภัยรอบข้างจึงมีไม่มากนัก อีกทั้งเฉียวชียังจงใจหลบเลี่ยง บริเวณรอบๆ จึงแทบไร้ผู้คน นางตั้งใจว่ารอให้ค่ำกว่านี้อีกหน่อยค่อยหุงข้าววิญญาณกิน
แม้จะไม่กลัวผู้ประสบภัยพวกนั้น แต่นางก็ไม่อยากก่อความวุ่นวายเพียงเพราะของกินไม่กี่อย่าง
ทว่าคิดไม่ถึงเลยว่า พอหยิบลูกท้อลูกที่สองเตรียมจะกิน จู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งวิ่งตรงมาทางนี้ พร้อมกับสุ้มเสียงยินดีปรีดาที่ดังขึ้น
"ลูกท้อจริงๆ ด้วย หอมจังเลย"
"ข้าจะซื้อลูกท้อของเจ้า เจ้าเปิดราคามาเลย"
ผู้มาเยือนเป็นสตรีหน้าตาน่ารักอ่อนหวาน ยามแย้มยิ้ม มุมปากทั้งสองข้างยังมีลักยิ้มเล็กๆ ปรากฏให้เห็น
ผิวพรรณของสตรีนางนี้ขาวผ่อง สวมใส่เสื้อผ้าหรูหราสะดุดตา ช่างตัดกับเหล่าผู้ประสบภัยโดยรอบอย่างสิ้นเชิง