เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4
นางลืมไปเสียสนิทว่ายามนี้ตนเองเป็นเพียงไก่อ่อนเพิ่งเข้าสู่ขั้นกลั่นลมปราณ ไม่อาจโคจรปราณวิญญาณธาตุไฟรอบตัวได้เลยแม้แต่น้อย
แม้ตอนนี้จะมีเพียงรากวิญญาณวายุ ทว่าวิชาเวทธาตุอื่นก็ยังพอเรียนรู้และหยิบยืมมาใช้ได้ เพียงแต่ต้องสิ้นเปลืองปราณวิญญาณมากกว่าปกติ
ซ้ำยังไม่เข้าขากันเท่ากับธาตุประจำรากวิญญาณ ทำได้เพียงใช้เกื้อหนุน มิอาจฝึกฝนจนเชี่ยวชาญ
ซวยบัดซบแท้ๆ คิดจะปรุงโอสถโดยไม่พึ่งเตาปรุงโอสถคงเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว
เฉียวชีจำยอมควักมีดสั้นออกมา เสาะหากิ่งไม้เหมาะมือสักท่อนแล้วเหลาปลายข้างหนึ่งจนแหลมคม
ในเมื่อไม่มีแม้แต่หินเหล็กไฟ นางก็กะว่าจะปั่นไม้จุดไฟเอาเอง!
ครั้นเตรียมหญ้าแห้งพร้อมสรรพ เฉียวชีก็สะบัดมือเบาๆ กิ่งไม้เหลาแหลมพลันหมุนควงด้วยความเร็วสูงใต้กระแสลมที่หอบล้อม ไม่นานนักหญ้าแห้งก็ลุกติดไฟพรึบ
ไฟก็พร้อมแล้ว