เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 445 ปริศนารังไหมใต้เงาหอนาฬิกา
ภายในห้องเก็บศพของสถานฌาปนกิจเมืองหลงฟาน ไอเย็นเยือกจับตัวเป็นหมอกขาว เกาะเป็นหยดน้ำละเอียดบนหน้ากากป้องกันของฉินหมิง ศพชายบนโต๊ะชันสูตรยังคงอยู่ในท่าคุดคู้อย่างน่าขนลุก มือขวาบีบแน่นที่ลำคอ ฝ่ามือซ้ายหงายขึ้น ตรงนั้นมีรอยสักรูปผีเสื้อเรืองแสงครึ่งตัว ปลายปีกชี้ไปยังบาดแผลรูปรูเข็มด้านในของกระดูกข้อมือ
“เวลาเสียชีวิตไม่เกินหกชั่วโมง กระจกตาขุ่นมัวปานกลาง ในซอกเล็บมีผงสีคราม” ต้าเป่าใช้แหนบหนีบเปลือกตาของผู้ตายขึ้น รอยแสงรูปผีเสื้อใจกลางรูม่านตาทำให้ต้นคอด้านหลังของเขาเย็นวาบ
“อาการเหมือนกับเจ้าภาพในอุโมงค์รถไฟใต้ดินเมื่อสามเดือนก่อนไม่มีผิด แต่คราวนี้สารเรืองแสงมีส่วนผสมของชาดเพิ่มเข้ามา”
เสียงฝีเท้าของหลินเทาดังมาจากทางเดิน ถุงวัตถุพยานสะท้อนประกายโลหะใต้แสงจ้า “ในโทรศัพท์มือถือของผู้ตายมีแค่ข้อความตั้งเวลาไว้ ส่งตอนตีสาม ข้อความเขียนว่า ‘ผีเสื้อในเงามืดของหอนาฬิกากำลังขับขาน’ แล้วยังมีนี่อีก—”