เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 446 พิษดักแด้และแสงแห่งประภาคาร
ภายในหอผู้ป่วยวิกฤตแผนกทารกแรกเกิดของโรงพยาบาลประชาชนแห่งที่หนึ่งเมืองหลงฟาน แสงไฟสีเหลืองอบอุ่นสาดส่องลงบนทารกในตู้อบทารก หยดน้ำเกาะพราวบนหน้ากากป้องกันของฉินหมิง สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ปานกำเนิดรูปผีเสื้อตรงข้อเท้าของทารก เหมือนกับรอยสักเรืองแสงบนฝ่ามือของผู้ตายในห้องเก็บศพทุกประการ เพียงแต่สีจางเบาราวกับหมอกยามเช้า
“ทารกแรกเกิดเจ็ดคน เกิดในช่วงเวลาเดียวกัน พ่อแม่ล้วนเคยเข้าร่วมโครงการดัดแปลงอาคารเทคโนโลยีชีวภาพ” ต้าเป่ายกรายงานการตรวจพันธุกรรมขึ้น ปลายนิ้วลากผ่านตัวอักษรสีแดงที่ระบุว่า
“อัตราการแทรกตัวของดีเอ็นเอกล้วยไม้ผีเสื้อ 37%” “ในเลือดสายสะดือของพวกเขาตรวจพบไมโครชิป ซึ่งสั่นพ้องกับความถี่สัญญาณของห้องเพาะเลี้ยงในอุโมงค์รถไฟใต้ดิน”
เสียงฝีเท้าของหลินเทาดังมาจากทางเดิน ในถุงวัตถุพยานในมือมีจุกนมหลอกสีเงินเจ็ดอัน “จุกนมหลอกทุกอันสลักลวดลายบันไดเวียนคู่ วัสดุเป็นอนุพันธ์ของโลหะประภาคาร”