ตอนที่ 444 ปริศนายีนรุ่งอรุณ

ตอนที่ 444 ปริศนายีนรุ่งอรุณ

เครื่องมือในห้องไอซียูส่งเสียงหึ่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เครื่องวัดออกซิเจนในเลือดตรงปลายนิ้วของเด็กสาวกะพริบแสงในแสงอรุณ ฉินหมิงจ้องมองฝ่ามือที่เธอกำแน่นโดยไม่รู้ตัวในภาพบันทึกจากกล้องวงจรปิด ตรงนั้นมีวัตถุคล้ายดักแด้รูปผีเสื้อสีฟ้าอ่อน โครงสร้างเดียวกับชิปที่พบในซากปรักหักพังของอาคารเทคโนโลยีชีวภาพ

“แฟ้มข้อมูลของหลินฮ่าวถูกเข้ารหัสไว้สามชั้น” นิ้วมือของเฉินซืออวี่รัวบนแป้นพิมพ์ หน้าจอกระตุกเป็นสัญญาณรบกวนคล้ายเกล็ดหิมะขึ้นมาทันที “เดี๋ยวก่อน นี่คือเสียงบันทึกในที่เกิดเหตุคดีประภาคารปี 1998...”

ท่ามกลางเสียงแทรกปนเปไปด้วยเสียงปืนและเสียงกระจกแตก ปิดท้ายด้วยเสียงแหบพร่าของชายคนหนึ่ง ‘เหล่าฉิน นำตัวอย่างหนีไปก่อน! สิ่งที่พวกมันต้องการคือ ‘ตัวอ่อนรุ่งอรุณ’...’

นิ้วมือของหลินเทากำแน่นขึ้นมาทันควัน ในสมุดบันทึกที่พ่อทิ้งไว้มีรูปถ่ายหมู่สีซีดเหลืองคั่นอยู่ ชายที่สวมเสื้อกาวน์ขาวแถวหลังก็คือหลินฮ่าว ที่ข้อมือซ้ายของเขามีรอยแผลเป็นยาวสามเซนติเมตร สอดคล้องกับพฤติกรรมความเคยชินของโจวหมิงหย่วนในกล้องวงจรปิดของอาคารเทคโนโลยีชีวภาพอย่างสมบูรณ์

“ยี่สิบปีก่อนเขาไม่ได้หายสาบสูญ แต่แฝงตัวเข้าไปในองค์กร X” หลินเทาเปิดผังโครงสร้างชั้นใต้ดินที่สามของอาคารขึ้นมา “ท่อระบายอากาศของกลุ่มห้องเพาะเลี้ยงห้องนั้น พิกัดที่มุ่งหน้าไปก็คือ ‘เครื่องหมายกล้วยไม้ผีเสื้อ’ ที่พ่อวาดไว้ในสมุดบันทึกพอดี”