เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 443 ผีเสื้อแหวกดักแด้
ฐานเพาะพันธุ์กล้วยไม้ผีเสื้อร้างชานเมืองทิศตะวันตกของเมืองหลงฟานถูกปกคลุมด้วยสายหมอกยามเช้า บนพื้นดินโคลนภายในแนวกั้นมีศพชายคนหนึ่งนอนบิดเบี้ยว ฉินหมิงย่อตัวลง ลำแสงจากไฟฉายกวาดผ่านลำคอเขียวคล้ำของผู้ตาย ขอบตราประทับรูปผีเสื้อสีฟ้าอ่อนนั้นเปล่งแสงเรือง ราวกับเป็นรอยสักมีชีวิตที่วาดขึ้นด้วยสารเรืองแสงชีวภาพบางชนิด
“เวลาเสียชีวิตอยู่ระหว่างตีสองถึงตีสาม ความบริสุทธิ์ของละอองเกสรในซอกเล็บเกิน 90%” ต้าเป่าถือแว่นขยายยื่นเข้าไปใกล้ปลายนิ้วผู้ตาย
“แต่กล้วยไม้ผีเสื้อพันธุ์นี้ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย โคนกลีบดอกมีลวดลายสีม่วงรูปเกลียวคู่ดีเอ็นเอ... เดี๋ยวนะ แทบจะเหมือนกับสัญลักษณ์ใหม่ขององค์กร X เลย!”
หลินเทาชูถุงวัตถุพยานเดินออกมาจากซากเรือนกระจก ในถุงบรรจุกระบอกฉีดยาที่แตกหักครึ่งหนึ่ง “ของเหลวตกค้างที่หัวเข็มมี ‘พิษผีเสื้อ’ รุ่นปรับปรุง โครงสร้างคล้ายกับไวรัสที่ร่างโคลนใช้เมื่อสามเดือนก่อน แต่มีลำดับยีนที่ไม่รู้จักเพิ่มขึ้นมาส่วนหนึ่ง”