ตอนที่ 338 สายพิณที่เก้า

ตอนที่ 338 สายพิณที่เก้า

โคมไฟแสงเย็นในห้องชันสูตรศพพลันกะพริบระเบิดอย่างกะทันหันในเวลาตีสามสิบเจ็ดนาที จานเพาะเลี้ยงในมือของฉินหมิงเกือบจะร่วงลงพื้น ใต้กล้องจุลทรรศน์ฟลูออเรสเซนต์ ปฏิกิริยาเรืองแสงในเนื้อเยื่อผิวหนังของศพที่แปดกำลังจางหายไปด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ราวกับเป็นสัญญาณของการนับถอยหลังบางอย่าง เขากระชากถุงมือออก ปลายนิ้วลูบผ่านชื่อ

“หลินตัง” บนใบรายงาน ความตกตะลึงยามเทียบเคียงในคลังดีเอ็นเอของกองบัญชาการตำรวจมณฑลเมื่อสามปีก่อนแล่นปราดจากกระดูกก้นกบขึ้นสู่กระหม่อมอีกครั้ง ตอนนั้นเขาถึงได้รู้ว่า ในรอยเลือด ณ สถานที่เกิดเหตุที่แม่ถูกฆาตกรรมเมื่อยี่สิบปีก่อน มีชิ้นส่วนยีนที่เป็นของหลินตังปะปนอยู่

โทรศัพท์มือถือสั่นครืดคราดอยู่บนโต๊ะสแตนเลส เป็นข้อความที่ยามของฌาปนสถานส่งมา “นิติเวชฉิน มีคนส่งดอกไม้มาให้คุณ” ในภาพบันทึกจากกล้องวงจรปิด คนสวมเสื้อฮู้ดสีดำกำลังกอดกล่องกระดาษสีน้ำตาล ด้านข้างกล่องพิมพ์ข้อความว่า

“วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยหลงฝาน” ต้นคอด้านหลังของฉินหมิงเกร็งแน่นขึ้นมาทันควัน ขนาดของกล่องกระดาษกล่องนั้น เหมือนกับกล่องไวโอลินของไวโอลินสตราดิวารีที่แม่ทิ้งไว้เป๊ะ