เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 339 ความลับใต้หอนาฬิกา
หอนาฬิกาหลังเก่าของโรงเรียนมัธยมหมายเลขหนึ่งเมืองหลงฟานดูดุร้ายน่าสะพรึงกลัวเป็นพิเศษท่ามกลางพายุฝน เถาวัลย์เลื้อยโผล่ออกมาจากรอยแยกของกำแพง ราวกับมือเหี่ยวแห้งนับไม่ถ้วนที่กำลังยึดจับลูกตุ้มระฆังอันเปรอะเปื้อนไปด้วยสนิม นิ้วมือของหลินตังชะงักค้างอยู่บนที่จับประตูรถ ภาพของฉินหมิงที่กำตั๋วเครื่องบินแน่นอยู่ในสนามบินเมื่อสามปีก่อนพลันผุดขึ้นมาในหัว ในตอนนั้นข้อนิ้วของเขาก็ซีดขาวเช่นนี้ ราวกับกำลังต่อต้านแรงดึงดูดที่มองไม่เห็นบางอย่าง
“เดี๋ยวก่อน” ฉินหมิงกดข้อมือของเธอไว้กะทันหัน ก่อนจะหยิบกล่องสีเงินใบเล็กออกมาจากกล่องนิติเวช “คนร้ายใส่เกสรดอกมันตราไว้ในกล่องไวโอลิน หากสูดดมมากเกินไปจะเกิดภาพหลอน”
ปลายนิ้วของเขาเฉียดผ่านต้นคอด้านหลังของเธอเพื่อผูกสายหน้ากากป้องกันเกสรดอกไม้ให้แน่น การกระทำนี้ทำให้หลินตังนึกถึงอุณหภูมิความอบอุ่นตอนที่เขาช่วยเธอปรับแว่นตานิรภัยในชั้นเรียนผ่าชันสูตรสมัยมหาวิทยาลัย