ตอนที่ 236 เมืองปริศนาแสงเหลี่ยม

ตอนที่ 236 เมืองปริศนาแสงเหลี่ยม

แสงแดดรำไรส่องลอดผ่านหลังคาทรงโดมของห้องสมุดเมืองหลงฟาน ทอประกายลงบนกระเบื้องปูพื้นที่มีฝุ่นจับหนาจนดูราวกับใยแมงมุม เมื่อรองเท้าหนังของหลินตังก้าวผ่านแนวเทปกั้นที่เจ็ด เธอก็ได้กลิ่นอัลมอนด์ขมอวลมาจาง ๆ ในอากาศ นั่นคือกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ของไซยาไนด์ ทว่ากลับถูกกลบเกลื่อนไว้อย่างจงใจด้วยน้ำหอมกลิ่นหวานเลี่ยนบางอย่าง ผู้ตายนอนกึ่งคุกเข่าพิงอยู่ข้างชั้นวางหนังสือหมวดชีวการแพทย์ มือขวากำ

“คู่มือการวิเคราะห์สารพิษ” ฉบับพิมพ์ปี 1987 เอาไว้ หน้าหนังสือเปิดค้างอยู่ที่บท “โครงสร้างผลึกและปฏิกิริยาทางพิษวิทยา” ปลายนิ้วจิกลงเป็นรอยลึกตรงย่อหน้า “การเปลี่ยนรูปผลึกของสารหนูไตรออกไซด์”

“ไม่มีบาดแผลภายนอก ใต้เล็บกลายเป็นสีม่วงคล้ำ” แพทย์นิติเวชเสี่ยวเซี่ยย่อตัวลงข้างศพ ไฟฉายตรวจสถานที่เกิดเหตุส่องกระทบจุดเลือดออกที่เยื่อบุตาของผู้ตาย