ตอนที่ 235 ปริศนาคริสตัลเหลี่ยม

ตอนที่ 235 ปริศนาคริสตัลเหลี่ยม

เมื่อเสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นกลางดึกในนิคมอุตสาหกรรมเคมีของเมืองหลงฟาน หลินตังกำลังเปรียบเทียบลายนิ้วมือบนเศษกระจกจากคดีจิ้งหูหยวนอยู่ในห้องเก็บพยานหลักฐาน หน้าจอโทรศัพท์สว่างขึ้นพร้อมชื่อสายเรียกเข้า “สถานีตำรวจเขตอุตสาหกรรมเคมี”

ขณะที่เธอคว้าเสื้อคลุมขึ้นมา กลับได้กลิ่นไซยาไนด์จากแผ่นเงินที่ตกค้างอยู่ตรงปลายแขนเสื้อ—นั่นคือร่องรอยทางเคมีที่หลงเหลือจากคดีซูฉิง แต่ในเวลานี้มันกลับซ้อนทับกับคำบรรยายสถานที่เกิดเหตุคดีใหม่อย่างชวนขนลุก

สถานที่เกิดเหตุอยู่ในคลังเก็บน้ำยาร้างลึกเข้าไปสุดของนิคม หลินตังเหยียบพื้นน้ำแข็งผลักประตูเหล็กขึ้นสนิมคร่ำคร่าออกไป ท่ามกลางอากาศเย็นจัดลบสิบองศา มีเกล็ดน้ำแข็งละเอียดลอยคว้างอยู่ ศพพิงตู้กันระเบิด มือทั้งสองประสานวางบนหน้าท้อง ผิวหนังถูกปกคลุมด้วยผลึกโปร่งใสบางราวปีกจักจั่น ซึ่งหักเหเป็นจุดแสงเจ็ดสีใต้แสงไฟตรวจพิสูจน์