ตอนที่ 237 เมืองปริศนาวงแหวนเหลี่ยม

ตอนที่ 237 เมืองปริศนาวงแหวนเหลี่ยม

บันไดโลหะของหออุตุนิยมวิทยาเมืองหลงฟานสะท้อนแสงเย็นเยียบท่ามกลางหมอกยามเช้า นิ้วมือของหลินตังลูบผ่านรอยสลักคริสตัลเหลี่ยมบนผนังหอ รอยขีดถูสดใหม่ตรงขอบวงปีเส้นสุดท้ายบ่งบอกว่า เมื่อคืนมีคนเคยหยุดอยู่ที่นี่ สายนาฬิกาพกกดเป็นรอยแดงบนฝ่ามือของเธอ ลายมือของท่านพ่อราวกับเข็มเล่มเล็กทิ่มแทงเข้าสู่เส้นประสาท—เมื่อแสงปริซึมเชื่อมต่อเป็นวง จุดสิ้นสุดของพิษวิทยาคือจิตใจมนุษย์

“กัปตันหลิน!” เสียงของเสี่ยวเซี่ยดังมาจากวิทยุสื่อสาร ปนเสียงสะอื้น “ห้องเก็บศพโรงพยาบาลประจำเมืองแจ้งเหตุ ศพของเฉินหย่งเหนียน...หายไปแล้ว! กล้องวงจรปิดบันทึกได้ว่ามีคนสวมเสื้อกาวน์ขาวเข็นออกไป ตรงข้อมือด้านในมีรอยแผลเป็นรูปคริสตัลเหลี่ยม!”