กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 110 ฟันเฟืองชิ้นที่สามสิบแปด
สายเคเบิลใต้ทะเลของอ่าวปินไห่ปรากฏเป็นรูปทรงฟันเฟืองบิดเบี้ยวบนแผนที่โซนาร์ ฉินหมิงจ้องจุดแสงสีน้ำเงินที่กะพริบบนจอ ความถี่ของแรงสั่นสะเทือนเป็นจังหวะเพิ่มขึ้นทุก 0.3 วินาที ตรงกับจังหวะกะพริบของรหัสมอร์สที่ต้นคอเหยื่อคดีแรกทุกประการ เสียงอุทานของสมาชิกทีมดังจากเครื่องสื่อสารในชุดดำน้ำ “พบโครงสร้างโลหะที่ลองจิจูดตะวันออก 121.7 องศา คล้ายห้องใต้ทะเลที่ดัดแปลงจากกล่องเคซอง”
ตีห้าที่ฐานดำน้ำ หลินตังมองฉินหมิงสวมอุปกรณ์ดำน้ำหนัก ตัวระบุตำแหน่งบนอกกะพริบสัญญาณเตือนสีแดง “ปริมาณออกซิเจนในห้องใต้ทะเลผิดปกติ” เธอดึงท่อของเขา
“และโซนาร์แสดงประตูหมุน 37 บาน แต่ละบานสลักหมายเลขกล่องเคซองไว้” ฉินหมิงพยักหน้า ปลายนิ้วลูบสัญลักษณ์ฟันเฟืองบนอุปกรณ์ นั่นคือมีดดำน้ำที่เฉินลี่มอบให้ก่อนตาย ด้านในด้ามสลักว่า “38:00”
สีน้ำเงินมืดของทะเลลึกกลืนแสงจากไฟดำน้ำไปหมดสิ้น เมื่อฉินหมิงแตะประตูเหล็กของห้องใต้ทะเล ถุงมือก็รับรู้แรงสั่นสะเทือนแผ่วเบา กลอนรหัสบนประตูเป็นรูปฟันเฟือง ร่องกลางพอดีกับมีดดำน้ำของเฉินลี่ วินาทีที่เขาหมุนด้ามมีด ประตูหมุน 37 บานก็เปิดพร้อมกัน ฟองอากาศที่พวยพุ่งจากด้านในก่อเป็นลวดลายฟันเฟืองขนาดมหึมาใต้น้ำ