ตอนที่ 111 มาตรวัดที่สามสิบแปด

ตอนที่ 111 มาตรวัดที่สามสิบแปด

หมอกยามเช้าที่ท่าเรือชานเมืองทิศใต้ยังไม่ทันจางหาย รองเท้าหนังของฉินหมิงก็ก้าวขึ้นสู่เขื่อนกันคลื่นที่เกลื่อนไปด้วยเปลือกหอยนางรม ศพลอยน้ำภายในแนวกั้นลอยแผ่อยู่ในน้ำตื้น ข้อมือที่พันรัดด้วยสาหร่ายมีรอยรัดเจ็ดรอย คล้ายวิธีการก่อเหตุในระยะต้นของคดีกล่องจมน้ำอย่างยิ่ง ทว่ากลับน้อยกว่าคดีเก่าถึงสามสิบรอย ราวกับฆาตกรจงใจตัดแบ่งเฟืองแห่งกาลเวลา เลือกเอาเพียงฟันเฟืองเจ็ดซี่ที่คมกล้าที่สุด

“เสียชีวิตมาแล้ว 48 ชั่วโมง ศพถูกกระแสน้ำขึ้นลงซัดล้างสามรอบ” หลินตังคุกเข่าลง ใช้แหนบคีบอนุภาคแสงเรืองบนขนตาผู้ตาย “ไม่ใช่ทรายทะเลธรรมดา แต่เป็นไมโครสเฟียร์ซิลิการะดับห้องปฏิบัติการ ใช้ตรวจวัดคุณภาพน้ำในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ”

ทันใดนั้นเธอสังเกตเห็นปื้นม่วงบนปลายลิ้นผู้ตาย รูปร่างกลับเหมือนกับอุปกรณ์สั่นพ้องในห้องโดยสารใต้ทะเลแห่งอ่าวปินไห่อย่างน่าประหลาด