กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 109 มาตรวัดแห่งกระแสน้ำ
ช่วงน้ำลงที่อ่าวปินไห่ โขดหินซึ่งโผล่พ้นเลนชายฝั่งดุจเศษกระดูกของผืนดิน รองเท้าหนังของฉินหมิงเหยียบผ่านโคลนทะเลเหนียวหนืด ภายในแนวกั้นไกลออกไป ชาวประมงกำลังล้อมศพที่บิดเบี้ยวร่างหนึ่ง พลางชี้ไม้ชี้มือ ศพคุกเข่าหันหน้าออกสู่ทะเล กระดูกข้อมือทั้งสองข้างบิดเคลื่อนผิดรูป ข้อนิ้วจมลึกลงในทรายโคลน และใต้ผิวหนังต้นคอด้านหลังเห็นรอยเกลียวสีม่วงเขียวเลือนราง
“เสียชีวิตเกิน 24 ชั่วโมงแล้ว แต่ระดับสภาพศพแข็งทื่อผิดปกติ” หลินตังคุกเข่าลง ถุงมือปาดเปิดเปลือกตาของผู้ตาย กระจกตาขุ่นมัวแต่เมื่อสะท้อนในมุมหนึ่งกลับมีแสงสีรุ้ง