กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 12 พิธีบูชาเครื่องเคลือบศพแห่งเต๋อฮว่า
หมอกยามเช้าแห่งเมืองเครื่องเคลือบขาวเต๋อฮว่าห่อหุ้มความละเอียดเนียนของดินเกาลินไว้ รองเท้าหนังของฉินหมิงเหยียบผ่านแผ่นหินเขียว เสียงเสียดสีระหว่างพื้นรองเท้ากับเศษกระเบื้องดังกังวานใสราวกับหยก ผู้แจ้งเหตุเป็นเด็กฝึกงานแกะสลักเครื่องเคลือบหนุ่ม เล็บของเขาอัดแน่นด้วยดินเครื่องเคลือบขาว นิ้วมือสั่นเทาชี้ไปยังป่าไผ่ด้านหลังโรงงาน “ปรมาจารย์... ปรมาจารย์กลายเป็นรูปปั้นเครื่องเคลือบแล้ว!”
เตาเผาเครื่องเคลือบขาวกลางป่าไผ่พ่นควันเย็นออกมา ลำแสงจากไฟฉายของฉินหมิงกวาดผ่านภายในเตา ท่ามกลางไอน้ำที่ลอยกรุ่น รูปปั้นเครื่องเคลือบขาวหนึ่งองค์นั่งสงบนิ่งอยู่บนแท่นหมุน ใบหน้าสมจริงราวมีชีวิต ทว่าคราบเลือดสีแดงคล้ำกลับซึมออกมาตามรอยจีบของอาภรณ์ มือขวาของรูปปั้นอยู่ในท่ากำมีด ข้อต่อนิ้วชี้และนิ้วกลางมีสีเขียวเทาของกระดูกปรากฏเลือนรางใต้ชั้นเคลือบ