ตอนที่ 13 จักรกลโครงกระดูกแห่งฟลอเรนซ์

ตอนที่ 13 จักรกลโครงกระดูกแห่งฟลอเรนซ์

หมอกยามเช้าแห่งฟลอเรนซ์ห่อหุ้มฝุ่นหินอ่อนเอาไว้ รองเท้าหนังของฉินหมิงเหยียบผ่านลานมหาวิหารซานตามาเรียเดลฟิโอเร เสียงเสียดสีระหว่างพื้นรองเท้ากับแผ่นหินเขียวก้องสะท้อนดุจยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ร่มกระดาษหนังสัตว์ของคาร์โล ริชชี แพทย์นิติเวชท้องถิ่น สั่นไหวเบา ๆ ท่ามกลางสายลม พลางชี้ไปยังประตูด้านข้างของพิพิธภัณฑ์อุฟฟิซี “นิติเวชฉิน ครั้งนี้ ‘ประติมากรรม’ น่าหวาดหวั่นยิ่งกว่ารูปปั้นเดวิด”

ภายในตู้จัดแสดงควบคุมอุณหภูมิในห้องใต้ดินของพิพิธภัณฑ์ รูปปั้นหินอ่อนที่ยังสร้างไม่เสร็จเอนพิงอยู่บนฐานรอง ทรวงอกเปลือยเปล่าฝังโครงกระดูกไว้ครึ่งร่าง ซี่โครงถูกแกะสลักเป็นเสากรีกโบราณ ส่วนลวดลายนูนที่กระดูกอกกลับเป็นตราเฟืองกับมีดผ่าตัดแบบเมืองหลงฟาน กระดูกนิ้วก้อยมือซ้ายของโครงกระดูกหายไป บริเวณรอยหักฝังเศษหินอ่อนสีขาวชิ้นหนึ่ง ขอบเป็นระนาบเอียง 45 องศา เหมือนรอยตัดที่เมืองจิ่งเต๋อเจิ้นและเต๋อฮว่าทุกประการ