บทที่ 11: แก้ตัว

บทที่ 11: แก้ตัว

ทันใดนั้น นักดับเพลิงหลายคนก็เดินออกมาจากโกดัง แล้วพูดอะไรบางอย่างกับชายที่ดูเหมือนหัวหน้าซึ่งยืนอยู่ด้านนอก

หลัวเหวินเสียงกับหลิวหงที่นั่งอยู่บนขั้นบันไดข้างๆ รีบเดินเข้าไปหา

“เป็นยังไงบ้าง?”

ตอนหลัวเหวินเสียงพูด ไขมันบนใบหน้าก็กระเพื่อมไม่หยุด บนนั้นยังมีเหงื่อที่ไม่แห้งเกาะอยู่หลายหยด เขามาถึงตั้งนานแล้ว แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่ได้ดื่มน้ำสักอึก พอลุกขึ้นก็รู้สึกว่าภาพตรงหน้าเริ่มมืดลงเล็กน้อย

ถ้าวันนี้จัดการเรื่องนี้ไม่ดี อนาคตของเขาก็คงมืดมนไม่ต่างจากซากปรักหักพังที่ถูกไฟเผาจนดำไหม้ตรงหน้า