บทที่ 12: การปฏิเสธความรับผิดชอบ

บทที่ 12: การปฏิเสธความรับผิดชอบ

ในตอนนั้นเอง หลัวเหวินเสียงที่เงียบมาตลอดก็พูดขึ้นในที่สุดว่า “ครูหลิว ครูหลี่ ใจเย็นกันก่อน เด็กพวกนี้เพิ่งเรียนจบ อาจจะตกใจจนพูดจาไม่รู้เรื่อง รอตำรวจมาก่อน แล้วค่อยสอบถามตามขั้นตอน”

ดวงตาของหลี่เจี้ยนแดงก่ำ เขาหันไปมองอีกฝ่าย “ผู้อำนวยการหลัว อาจมีชีวิตคนหนึ่งยังติดอยู่ใต้ซากปรักหักพัง ตอนนี้ยังจะมัวห่วงความรู้สึกของพวกเธออยู่อีกเหรอ?”

หลัวเหวินเสียงเงียบไปอีกครั้ง

แน่นอนว่าเขารู้เรื่องพวกนี้ดี แต่แม่ของเหอม่านทำงานอยู่ที่สำนักงานการศึกษา ส่วนพ่อก็เป็นประธานกลุ่มบริษัทหงไท่ แถมอาคารหลังหนึ่งในโรงเรียนยังได้รับเงินบริจาคจากกลุ่มบริษัทหงไท่อีก เขาจะทำอะไรได้?