กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
โจวเฟยหย่าได้เงินมาก็จ้างคนมาจัดร้านนั้นทันที ผนังไม่มีคราบสกปรกจึงไม่ต้องทาสีใหม่ แต่ฝุ่นกับใยแมงมุมต้องเช็ดออก
ห้องเล็กด้านหลังก็ต้องจัดให้เรียบร้อย ทำเป็นห้องพักเล็ก ๆ และยังต้องยกพื้นทำชั้นวางของอีกหลายชั้น
งานพวกนี้เธอจ้างคนทำทั้งหมด ส่วนตัวเธอเองกลับไปหาหลัวตงฟาง เพราะการเปิดร้านต้องมีใบอนุญาตประกอบกิจการ
หลัวตงฟางถึงกับงง “น้องสะใภ้ เธอเก่งเกินไปแล้ว นี่มันนานแค่ไหนกัน แค่มีแผงร้านค้าในตลาดยังไม่พอ ยังจะเปิดร้านอีกหรือ?”
โจวเฟยหย่ายิ้มอย่างเขิน ๆ “แผงในตลาดโอนให้คนที่บ้านฉันแล้วค่ะ”
“คราวนี้ฉันไปรับเสื้อแจ็กเก็ตบุนวมมาล็อตหนึ่งที่เมืองหยางเฉิง วันหลังพี่ใหญ่หลัวมาที่ร้าน ฉันจะให้ส่วนลดต่ำสุดเลย”