กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ถูกเหล่าเสิ่นจ้องตาขวางหลายครั้งติด ๆ หลัวตงฟางจึงรีบแก้ตัว “หรือไม่ก็น้องสะใภ้ดื่มซุปไก่ที่เหลือไปเถอะ พรุ่งนี้ค่อยทำใหม่แล้วส่งมาให้”
โจวเฟยหย่าเดิมทีอยากบอกว่าเธอยังต้องจัดร้านค้า มาบ่อย ๆ ไม่ได้ แต่ไม่คิดว่าจะเห็นสายตาเปี่ยมความหวังของคนรักเข้าตรง ๆ “อืม ได้”
พอรับปากแล้วก็มองซุปไก่กับเนื้อไก่ที่ยังเหลืออีกไม่น้อยอย่างกลุ้มใจ ของแบบนี้ทิ้งไว้นานคงจะคาวใช่ไหม
เธอเช็ดมือ หยิบน่องไก่ขึ้นมาชิ้นหนึ่ง ที่เหลือยื่นให้หลัวตงฟาง “พี่ใหญ่หลัวลองชิมดูสิ”
หลัวตงฟางรับมาพลางหัวเราะ “นี่ฉันก็ได้อานิสงส์จากเหล่าเสิ่นนะสิ”
แล้วพอเนื้อเข้าปาก เขาก็ชะงักไปทั้งตัว มองเสิ่นกั๋วเฉียงอย่างแปลก ๆ
เสิ่นกั๋วเฉียงหลบสายตาเขา แล้วมองเสี่ยวหย่าอย่างกังวลเล็กน้อย