เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
มองแอปเปิ้ลสดใหม่ที่มีสีเหลืองปนแดงเล็กน้อย ป้าหลิวก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา “โอ๊ย แอปเปิ้ลนี่ดีจริง ๆ แอปเปิ้ลของสหกรณ์ยังไม่ดีเท่านี้เลย”
เธอรับแอปเปิ้ลมาแต่ยังไม่ยอมกิน มองรถบรรทุกด้านหลังทั้งสองคนแล้วถามว่า “กั๋วเฉียง เรื่องที่คุณกลับมา ท่านผู้บังคับบัญชาเสิ่นรู้หรือยัง?”
เสิ่นกั๋วเฉียงเม้มริมฝีปาก “ยังไม่รู้”
โจวเฟยหย่ารีบพูดขึ้นข้าง ๆ “ป้าหลิว พี่เฉียงมาขายแอปเปิ้ลเป็นเพื่อนฉัน ว่าแต่ป้ารู้ไหมว่าแอปเปิ้ลแบบนี้ขายราคาเท่าไร?”
“ขายแอปเปิ้ลเหรอ!” ป้าหลิวมองสินค้าที่กองพะเนินอยู่บนกระบะรถ “คงได้ชั่งละ 7 เหมา 5 เฟินมั้ง แต่ดูเหมือนจะยังไม่ดีเท่าของเธอ”
พอได้ยินราคานี้ โจวเฟยหย่าก็ดีใจขึ้นมาทันที เธอถามว่า “ป้าหลิวกำลังจะไปซื้อผักใช่ไหม?”
“ถ้าอย่างนั้นตอนป้ากลับมาแวะมาหาฉันด้วย ฉันจะจัดแอปเปิ้ลให้ป้าเอากลับไปฝากพ่อเสิ่น”