เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พอตื่นขึ้นมาในตอนเช้า พ่อโจวกับแม่โจวก็กำลังกินน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ พร้อมพูดคุยหยอกล้อกับเสิ่นกั๋วเฉียงอย่างสนิทสนม บรรยากาศกลมกลืนเป็นอย่างดี
เมื่อเห็นลูกสาวเดินออกมาพร้อมผมเผ้ายุ่งเหยิง แม่โจวก็รีบเรียกเธอ
“รีบไปล้างหน้ามากินอาหารเช้าเร็ว ของพวกนี้เสิ่นกั๋วเฉียงตื่นแต่เช้าไปซื้อแล้วเอามาให้ทั้งนั้น”
โจวเฟยหย่าทำปากยื่น ก่อนจะเหน็บเสิ่นกั๋วเฉียง “ยังไม่ได้แต่งงานกันเลย คุณก็มาหาถึงบ้านพร้อมเอาของมาฝากแบบนี้แล้ว ไม่ผิดธรรมเนียมไปหน่อยหรือ?”
เสิ่นกั๋วเฉียงรู้ว่าแฟนสาวยังโกรธเรื่องเมื่อวานอยู่ เขาจึงเพียงยิ้มและไม่ได้ใส่ใจ
แต่แม่โจวที่อยู่ข้าง ๆ กลับไม่พอใจ เธอตำหนิลูกสาวว่า “เลิกพูดจาเหน็บแนมได้แล้ว! ดูตัวเองสิ มีท่าทางเหมือนเด็กผู้หญิงตรงไหน?”
“ตะวันขึ้นสูงตั้งเท่าไรแล้วยังไม่ยอมตื่น เสิ่นกั๋วเฉียงเขาซื้ออาหารกลับมาให้แล้ว เธอยังเอาแต่พูดจ้ออยู่ได้ เก่งนักก็ขึ้นสวรรค์ไปเลยสิ!”