เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
แม่โจวร่างกายอ่อนแอ แถมอายุมากแล้ว หลังผ่านฤดูเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วง เธอผอมลงมากที่สุดจนแม้แต่หลังก็ยังค้อมลง
“แม่ขับเกวียนเป็นไหม ถ้าเป็นก็ไปขายผักกับฉันเถอะ” โจวเฟยหย่าวางแผนจะเช่าเกวียนวัวไปขายผัก แต่เธอขับไม่เป็น
เธอไม่อยากแบกตะกร้าไปขายผัก ขายได้เงินไม่เท่าไรก็เหนื่อยแทบตาย เรื่องโง่ ๆ แบบวันนี้เธอจะไม่ทำอีกแล้ว
แม่โจวขับเกวียนเป็นอยู่แล้ว แต่ที่บ้านยังต้องทำไร่ทำสวน เธอจึงหันไปมองลูกสะใภ้ทั้งสองโดยไม่รู้ตัว
พี่สะใภ้ทั้งสองของบ้านโจวย่อมไม่เต็มใจอยู่แล้ว หากแม่สามีไป แล้วใครจะทำงานบ้าน
โจวเฟยหย่ากลอกตา ก่อนงัดไม้ตายออกมาโดยตรง
“ผักของบ้านเรา ไม่ว่าจะขายได้เท่าไร แบ่งครึ่งหนึ่งให้พ่อเป็นทุน ส่วนที่เหลือพวกเราแบ่งกัน”
พอได้ยินว่ามีเงิน ดวงตาของทุกคนก็เป็นประกาย พี่สามโจวยิ่งเช็ดปากแล้วพูดว่า “ฉันไปกับเธอเอง แม่อยู่บ้าน”
“ไม่ได้!”