กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลังเทศกาลไหว้พระจันทร์ผ่านไป ไม่นานก็ถึงฤดูเก็บเกี่ยว
ปี 1980 เครื่องจักรกลเกษตรยังมีน้อยมาก ส่วนใหญ่ล้วนอาศัยคนเก็บเกี่ยว
ผู้คนที่วุ่นวายอยู่ใต้แสงตะวันกล้ากระจายหยาดเหงื่อ ลำโพงใหญ่ที่คอยให้กำลังใจทุกคนดังไม่หยุด แต่กลับยิ่งทำให้หงุดหงิด
โจวเฟยหย่าไม่ได้ลงแปลง แต่เธอรับหน้าที่ทำอาหารและส่งน้ำแต่ผู้เดียว
ตอนเริ่มทำอาหารใหม่ ๆ เธอก่อไฟยังไม่ค่อยเป็น แต่ผ่านไปก็ค่อย ๆ ดีขึ้นเรื่อย ๆ เพราะเธอไม่หวงน้ำมันและซื้อเนื้อบ่อย
แต่เธอใช้เงินของตัวเองซื้อเนื้อ คนบ้านโจวต่างก็ดีใจ หรือแม้แต่พี่สะใภ้ทั้งสองก็ไม่อิจฉาที่น้องสาวสามีอยู่บ้านสบายแล้ว
แม่โจวแอบหยิบเงินห้าหยวนมาให้ แต่โจวเฟยหย่าไม่รับ