กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
แต่ใครจะรู้ว่าเจ้าของแผงกลับพูดอย่างดูแคลน “เธอคงคิดจะซื้อไปขายต่อที่อื่นสินะ ของตัวเองยังไม่พอขาย ฉันจะแบ่งให้เธอได้ยังไง”
โจวเฟยหย่า: …
สรุปแล้ว ไม่มีใครโง่สักคน!
เธอซื้อกระติกน้ำ แล้วยังหน้าด้านขอน้ำอุ่นมาหนึ่งกระติก ยืนจิบอยู่ข้าง ๆ ทีละนิด
พอเห็นพนักงานเย็บผ้ากำลังเย็บซ่อมกระเป๋าหนังสือทหารที่ด้ายหลุด เธอก็เกิดไอเดียขึ้นมาทันที
โจวเฟยหย่าเดินเข้าไปดูกระเป๋าใบนั้นอย่างละเอียด ด้านนอกเป็นสีเขียวทหารสะดุดตา ด้านในบุด้วยผ้ากันน้ำออกซ์ฟอร์ดหนึ่งชั้น
นอกจากช่องลับจะน้อยไปหน่อย เธอค่อนข้างถูกใจกระเป๋ารุ่นนี้
ตั้งแต่ที่ออกจากบ้านมา เธอสะพายกระเป๋าหนังสือทหารสีเหลืองเก่า ๆ อยู่ตลอดไม่ได้เปลี่ยน ก็เพราะยังไม่เจอใบที่ถูกใจ