กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 10 เอาเงินของข้า มาซื้อชีวิตของข้า
เสบียงหนึ่งแสนหูและเหล็กกล้าเนื้อดีสามพันชั่ง
เมื่อขบวนเกวียนขนาดมหึมาที่ทอดยาวกว่าสิบลี้ภายใต้การคุ้มกันของแรงงานและทหารประจำเมืองชีจิ๋วกว่าสองพันคนมาจอดหยุดอยู่ที่เชิงเขาอว่อหนิว เหล่าโจรป่าทั่วทั้งค่ายต่างก็พากันเกาะรั้วไม้ชะโงกหน้ามองพลางกลืนน้ำลายลงคออย่างบ้าคลั่ง
กระสอบเสบียงที่กองพะเนินดั่งภูเขาเลากา และแท่งเหล็กที่ส่องประกายเยียบเย็นสะท้อนแสงแดด
นี่คือความมั่งคั่งอันไร้ขอบเขตที่ตลอดทั้งชีวิตนี้พวกเขาก็ยังไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง!
"หัวหน้า พวกเรารวยแล้ว! ชั่วชีวิตนี้พวกเราไม่ต้องลงเขาไปปล้นใครอีกแล้ว!" ซุนซ่างเซียงตื่นเต้นราวกับเด็กหญิงตัวน้อยที่ได้เห็นถังหูลู่เต็มบ้าน นางดึงแขนเสื้อของฉู่เฟิงพลางกระโดดโลดเต้นไปมา
ฉู่เฟิงดึงแขนเสื้อของตนกลับออกมาด้วยท่าทีดูแคลน
"บัวชาด หัดมองการณ์ไกลให้โลกทัศน์กว้างขวางเสียบ้าง เงินแค่นี้จะไปนับเป็นความร่ำรวยอะไรได้? อย่างมากที่สุด นี่ก็เป็นเพียงการระดมทุนรอบนักลงทุนเทวดาก้อนแรกของ 'บริษัทบริหารสินทรัพย์ชีจิ๋วจำกัด' ของพวกเราเท่านั้น"
ฉู่เฟิงจัดชุดผ้าป่านเนื้อหยาบที่ซักจนสีซีดของตนให้เข้าที่ แล้วก้าวเดินอย่างองอาจมุ่งหน้าไปยังเก้าอี้มีพนักแขนปูหนังเสือที่ตั้งอยู่กลางโถงชุมนุมใหญ่
"ไปกันเถอะ ไปพบ 'นักลงทุน' ของพวกเรากันหน่อย"