กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 9 คุณค่าที่แท้จริงของยามรักษาความปลอดภัยระดับแนวหน้า
"มาผ่าฟืนอะไรกันตรงนี้เล่า?!"
ณ เชิงเขาอว่อหนิว ทหารกองทัพชิงโจวสามพันนายที่เมื่อครู่ยังเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายน่าเกรงขาม ต่างพากันยืนอึ้งเป็นไก่ตาแตกเมื่อได้ยินเสียงคำรามสะท้านฟ้าสะเทือนดินแต่ดันลิ้นพันกันอย่างจังของเตียวหุย
ขุนพลแฮหัวตุ้นที่นั่งอยู่บนหลังม้าศึกตัวสูงใหญ่เองก็ถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ
เขาคาดการณ์ไว้แล้วว่าพวกโจรป่าจะต้องดิ้นรนขัดขืนอย่างหัวชนฝา และคาดการณ์ไว้ด้วยว่าอาจจะต้องตกหลุมพรางซุ่มโจมตีอันแสนต่ำช้าบางอย่าง
แต่ต่อให้ฝันไปเขาก็ไม่เคยคิดเลยว่า ผู้ที่พุ่งทะยานออกมาจากประตูค่ายไม้ซอมซ่อของรังโจรแห่งนี้ จะกลายเป็นกวนอูและเตียวหุยที่ถูกพวกโจรป่าจับตัวไปเสียได้!
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อมองดูท่าทางของคนทั้งสองที่ดวงตาแดงก่ำและจิตสังหารพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง ราวกับเพิ่งถูกใครขุดหลุมศพบรรพบุรุษมาก็ไม่ปาน แล้วจะมีสภาพอ่อนแอเหมือนตัวประกันอยู่ตรงไหนกันเล่า?
"กวนหยุนฉาง? เตียวเอ๊กเต๊ก?!"
สีหน้าของขุนพลแฮหัวตุ้นทะมึนลงทันที เขายกทวนยาวเหล็กกล้าเนื้อดีในมือชี้ตรงออกไป พลางตวาดเสียงกร้าว "ในฐานะน้องร่วมสาบานของพระเจ้าอาแห่งราชวงศ์ฮั่น เหตุใดพวกเจ้าถึงได้ตกต่ำลงถึงเพียงนี้ ยอมลดตัวไปเกลือกกลั้วกับฝูงโจรป่าพวกนี้ได้อย่างไร? ซ้ำยังมาทำหน้าที่เฝ้าประตูให้พวกหัวขโมยอีกเนี่ยนะ?!"
"พ่นเรื่องเหลวไหลผายลมมารดาอะไรของเจ้าไม่หยุดหย่อนกันวะ?!"