กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 3 กระชากหน้ากากแห่งความเมตตา!
"เจ้า... เจ้าคนบ้า!"
ภายในรถม้า ใบหน้างดงามของหมีเจินที่เคยรักษาความสุขุมเยือกเย็นในฐานะคุณหนูจากตระกูลสูงศักดิ์มาโดยตลอด ในที่สุดก็พังทลายลง
เดิมทีนางคิดว่าการยกชื่อของเล่าปี่ กวนอู และเตียวหุยขึ้นมาอ้าง คงมากพอที่จะทำให้โจรป่าบ้านนอกกลุ่มนี้ขวัญหนีดีฝ่อจนต้องคุกเข่าร้องขอชีวิต
ใครจะคาดคิดว่าหัวหน้าโจรไร้ชุดเกราะตรงหน้าไม่เพียงแต่จะไม่หนี ซ้ำยังตื่นเต้นราวกับหมาป่าที่ได้กลิ่นคาวเลือดเสียอย่างนั้น!
คิดจะใช้นางไปยั่วยุกวนอูกับเตียวหุยอย่างนั้นหรือ? คนผู้นี้ไม่รู้ด้วยซ้ำกระมังว่าอักษรสามตัวของคำว่า "ต้านคนหมื่น" เขียนอย่างไร?!
อาศัยจังหวะที่นางกำลังเหม่อลอย ฉู่เฟิงก็ยื่นนิ้วทั้งสองพุ่งออกไปรวดเร็วปานสายฟ้า หนีบกรรไกรทองคำในมือของหมีเจินเอาไว้ได้อย่างมั่นคง แม่นยำ และดุดัน ก่อนจะดึงแย่งมาอย่างง่ายดาย
"แม่สาวน้อยอย่างเจ้าไม่ควรเล่นของมีคม ข้ายึดไว้ก็แล้วกัน"