บทที่ 153 ฝ่าวงล้อมโลหิต บังคับชิงตัวองค์ฮ่องเต้

บทที่ 153 ฝ่าวงล้อมโลหิต บังคับชิงตัวองค์ฮ่องเต้

เลือดอุ่น ๆ สาดกระเซ็นลงบนกองเหรียญทองแดง และกระเซ็นเปื้อนไปทั่วทั้งพระพักตร์ของฮ่องเต้หลิวเสีย

เมื่อเสี้ยววินาทีก่อนหน้านี้ พระองค์ยังทรงยึดเกาะมุมโต๊ะเอาไว้แน่น พยายามจะกวาดเก็บเงินของพระองค์เองอยู่เลย

ทว่าในพริบตาต่อมา มือสังหารเดนตายคนหนึ่งที่ทำหน้าที่คอยคุ้มกันระวังหลัง ก็ถูกดาบโม่เตาที่ยาวถึงหนึ่งจั้งฟันผ่าครึ่งท่อนตรงช่วงเอวขาดสะบั้น

ซากศพครึ่งท่อนที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือด พร้อมด้วยอวัยวะภายในที่ทะลักกระจายเกลื่อน กระแทกตกลงบนโต๊ะไม้เบื้องหน้าของฮ่องเต้หลิวเสียอย่างหนักหน่วง

รูม่านตาของฮ่องเต้หลิวเสียเบิกกว้างขึ้นในพริบตา

ตอนที่ประทับอยู่ที่เมืองเย่เฉิง แม้พระองค์จะเป็นเพียงหุ่นเชิด แต่อย่างน้อยฉากหน้าโจโฉก็ยังคงรักษาความเหมาะสมตามธรรมเนียมเอาไว้ ไม่เคยให้เห็นคมดาบเปื้อนเลือดต่อหน้าพระพักตร์

ยิ่งพอเสด็จมาถึงแคว้นชีจิ๋ว ฉู่เฟิงก็ยิ่งปฏิบัติต่อพระองค์ประดุจต้นไม้เงินต้นไม้ทอง คอยปรนนิบัติพัดวีเอาอกเอาใจอย่างดีเยี่ยม

นานมากแล้วที่พระองค์ไม่ได้เผชิญหน้ากับความตายในระยะประชิดถึงเพียงนี้

ความสงบเยือกเย็นอันเป็นมาดขององค์จักรพรรดิ พลันพังทลายลงอย่างสิ้นเชิงด้วยกลิ่นคาวเลือดอันคละคลุ้งรุนแรงนี้