บทที่ 152 ความขัดแย้งทางความคิดและการลอบสังหารที่ร้านผ้าหลวง

บทที่ 152 ความขัดแย้งทางความคิดและการลอบสังหารที่ร้านผ้าหลวง

ยามเช้าตรู่ ณ ตลาดทิศใต้ของเมืองเผิงเฉิง

สองฟากฝั่งของถนนสายยาวอัดแน่นไปด้วยผู้คนอย่างเนืองแน่น

เหล่าพ่อค้าวาณิชจากต่างถิ่นและตระกูลผู้มั่งคั่งในท้องถิ่นต่างพากันมายืนต่อแถวเรียงคิวยาวเหยียด ไอหมอกสีขาวที่พ่นออกมาจากลมหายใจของแต่ละคนลอยคละคลุ้งหลอมรวมเข้าด้วยกันเป็นผืนเดียว

ฮกเต๊กสวมเสื้อกั๊กหนังแกะเก่า ๆ และสวมงอบไม้ไผ่ ปะปนแฝงตัวอยู่ท่ามกลางฝูงชน

มือทั้งสองข้างของเขาซุกซ่อนอยู่ภายในแขนเสื้อ โดยที่ปลายนิ้วจิกกำด้ามดาบสั้นเอาไว้แน่น

มือสังหารเดนตายกว่าสองร้อยคนได้แยกย้ายกระจายกำลังกันออกไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

บ้างก็ปลอมตัวเป็นคนงานแบกหาม บ้างก็สวมรอยเป็นนายหน้าจัดหาสินค้า เข้าประจำการยึดครองจุดตัดทางแยกสำคัญหลายแห่งบนถนน รวมถึงโรงน้ำชาที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับร้านผ้า

สายตาของฮกเต๊กกวาดมองสำรวจแนวป้องกันตรงหน้าทางเข้าร้านผ้า

ชีจิ๋วไม่ได้ไร้ซึ่งการระวังป้องกันเลยเสียทีเดียว