กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 149 ตุ๊กตาดินโคลนใต้ดิน
มวลน้ำโคลนอันเย็นเยียบที่ผสมปนเปไปด้วยทรายและหินกรวด พุ่งถาโถมทะลักเข้ามาในอุโมงค์ราวกับสายน้ำตก
พื้นที่ใต้ดินอันคับแคบแปรเปลี่ยนเป็นบ่อโคลนไปในพริบตา เสาไม้ค้ำยันที่ตั้งอยู่โดยรอบส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดราวกับกำลังจะรับน้ำหนักไม่ไหว
"น้ำทะลักเข้ามาแล้ว! อุโมงค์ถล่ม! ถอย! รีบถอยออกไปเร็วเข้า!"
หวังเอ้อร์ยกมือขึ้นปาดโคลนออกจากใบหน้า พร้อมกับสำลักกลืนน้ำสกปรกเข้าไปหลายอึก
ในฐานะที่คลุกคลีอยู่กับการขุดสุสานมานานหลายปี เขาจึงมีประสบการณ์โชกโชน รีบใช้ทั้งมือและเท้าตะเกียกตะกายคลานถอยหลังกลับไปอย่างสุดชีวิต
เหล่านายกองลูบทองอีกกว่าสิบนายที่ตามมาติด ๆ ต่างก็ตกใจกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ
ช่องทางใต้ดินแห่งนี้มีขนาดความกว้างพอให้คนคลานเข้าไปได้ทีละคนอย่างเบียดเสียดเท่านั้น ในยามนี้เมื่อน้ำโคลนไหลบ่าทะลักเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง คนที่คลานหนีช้าจึงถูกน้ำโคลนอุดปากอุดจมูกไปโดยตรง