กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 148 นายกองลูบทอง
ณ เมืองเย่เฉิง ห้องลับภายในจวนมหาเสนาบดี
แสงตะเกียงน้ำมันริบหรี่ดั่งเมล็ดถั่ว รัศมีแสงสีเหลืองสลัวสาดส่องกระทบใบหน้าของคนหลายคน
กุยแกนั่งตัวตรงอยู่บนที่นั่งรับรอง ในมือถือม้วนแผนที่แนวป้องกันเมืองก๋งเหลงแห่งแคว้นชีจิ๋ว
ผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของเขาคือชายวัยกลางคนรูปร่างผอมเกร็งดูคล้ายลิงผู้หนึ่ง
คนผู้นี้มีชื่อว่า หวังเอ้อร์ เขาไม่มีตำแหน่งขุนนางทางการใด ๆ แต่ที่ข้างเอวกลับห้อยป้ายตราประทับสีทองสัมฤทธิ์อันหนึ่งเอาไว้—นายกองลูบทอง
ในสมัยที่โจโฉเพิ่งจะเริ่มก่อตั้งขุมกำลังของตนเอง เขาได้จัดตั้งตำแหน่งขุนนางขุดสุสานนี้ขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อใช้หาทุนรอนเสบียงทหาร และหวังเอ้อร์ก็คือหัวหน้าใหญ่ของกลุ่มหนูมุดดินเหล่านี้นั่นเอง
"หวังเอ้อร์ ข้าได้ตรวจสอบดูการจัดวางกำลังป้องกันของโรงสรรพาวุธชีจิ๋วแล้ว" กุยแกชี้นิ้วลงบนแผนผัง "ทั้งสี่ด้านล้อมรอบด้วยกำแพงสูง และมีทหารเกราะหนักเดินลาดตระเวนอย่างเข้มงวดทั้งวันทั้งคืน"
"หากข้าจะให้เจ้าขุดอุโมงค์ยาวสามสิบลี้จากนอกเมือง มุ่งตรงเข้าไปยังใต้ฐานของอาคารโรงงาน จะต้องใช้เวลานานเท่าใด?"