กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 150 อำพันใต้ดิน ค้อนพลังน้ำทุบกระแทก
ภายในอุโมงค์อันคับแคบไร้ซึ่งที่ให้หลบซ่อนตัว
นายกองลูบทองสองนายที่คลานอยู่ด้านหน้าสุด ยังไม่ทันจะได้แผดเสียงกรีดร้องออกมาจนจบคำ ก็ถูกมวลโคลนร้อนจัดเทกระหน่ำรดลงมาใส่ศีรษะโดยตรง
ปูนดินเหนียวประสานที่เพิ่งจะผสมเสร็จใหม่ ๆ พกพาเอาอุณหภูมิความร้อนสูงอันน่าสะพรึงกลัวและมีความเหนียวหนืดเป็นอย่างยิ่ง
คนทั้งสองยกมือขึ้นกุมใบหน้า ล้มคว่ำลงไปดิ้นเกลือกกลิ้งอย่างบ้าคลั่งอยู่ท่ามกลางน้ำโคลน ทว่าไม่ว่าจะพยายามปาดเช็ดอย่างไรก็ไม่สามารถปาดมันออกไปได้
เนื้อหนังมังสาของพวกเขาถูกความร้อนลวกจนส่งเสียงดังฉ่า
เพียงชั่วพริบตาเดียว คนทั้งสองก็แน่นิ่งไป และถูกมวลโคลนที่ไหลบ่าตามหลังมาฝังกลบจนมิดร่างอย่างสมบูรณ์
"ถอย! รีบถอยออกไปเร็วเข้า!"
หวังเอ้อร์สะบัดหยดโคลนออกจากหลังมือ น้ำเสียงแหลมหลงโทนด้วยความตื่นตระหนกขณะตะเกียกตะกายคลานถอยหลังหนีตายอย่างสุดชีวิต
เร็วเกินไป