บทที่ 120 ล้อมวงกินหม้อไฟในจวนเจ้าเมือง

บทที่ 120 ล้อมวงกินหม้อไฟในจวนเจ้าเมือง

พริบตาเดียวก็ย่างเข้าสู่ช่วงต้นฤดูหนาว

แคว้นชีจิ๋วได้ต้อนรับหิมะตกหนักครั้งแรกของปี

โครงสร้างการปกครองของทั้งสองเขตอย่างตงไหลและปักไฮได้รับการจัดระเบียบจนมั่นคงเข้าที่เข้าทางโดยสมบูรณ์แล้ว

กวนเฉิงและพรรคพวกต่างตั้งหน้าตั้งตาขุดเหมืองแร่กันอย่างซื่อสัตย์ว่าง่าย ในขณะที่บรรดาตระกูลขุนนางผู้ดีเก่าต่างก็พากันหดหัวสงบเสงี่ยมเจียมตัวราวกับนกกระทา

ฉู่เฟิงจึงโยนภาระงานทั้งหมดทิ้ง ทำตัวเป็นเฒ่าแก่ผู้ลอยตัวอยู่เหนือปัญหา แล้วพากลุ่มคนสนิทที่ไว้ใจได้เดินทางกลับมายังเมืองเผิงเฉิง อันเป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นชีจิ๋ว

ภายในศาลาอุ่นที่สวนหลังบ้านของจวนเจ้าเมือง ไอร้อนสีขาวพวยพุ่งตลบอบอวล

หม้อไฟทองแดงที่ขัดจนขึ้นเงาสีทองอร่ามใบหนึ่งตั้งอยู่เหนือกระถางไฟถ่าน น้ำแกงด้านในกำลังเดือดพล่านส่งเสียงดังปุด ๆ