บทที่ 118 สมุดบัญชีมีประโยชน์กว่าคัมภีร์หลุนอวี่

บทที่ 118 สมุดบัญชีมีประโยชน์กว่าคัมภีร์หลุนอวี่

ณ อำเภอจวี่เซี่ยน ศูนย์กลางการปกครองของเขตปักไฮ

ใบไม้ทั้งสองฟากฝั่งของถนนสายหลักร่วงหล่นและเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแห้งกรอบ

กองทหารม้าชั้นยอดของชีจิ๋วกลุ่มหนึ่งควบม้าเหยียบย่ำฝ่าน้ำค้างยามเช้า ก่อนจะดึงบังเหียนหยุดม้าลงห่างจากประตูเมืองออกไปหนึ่งร้อยก้าว

ไม่มีทั้งซุงกลิ้งหรือก้อนหินทุ่มลงมา และไม่มีคมดาบคมทวนตั้งเรียงรายดั่งผืนป่า

บานประตูเมืองของอำเภอจวี่เซี่ยนเปิดอ้าออกกว้าง

บนหอประตูเมืองถึงกับมีการนำผ้าไหมสีแดงหลายผืนมาแขวนประดับเอาไว้ด้วยซ้ำ

ชายชราในชุดคลุมยาวแขนกว้างและสวมหมวกทรงสูงกว่าสิบคน ยืนเรียงแถวท้าทายสายลมหนาวอยู่หน้าประตูเมือง

ชายชราที่ยืนอยู่หน้าสุดมีเส้นผมและหนวดเคราสีขาวโพลนไปทั้งศีรษะ ในมือถือม้วนไม้ไผ่เอาไว้ ดูมีท่วงท่าคล้ายกับเซียนผู้หลุดพ้นจากทางโลกอยู่หลายส่วน

ลิโป้ถือทวนกรีดนภา มองดูการจัดขบวนต้อนรับเช่นนี้แล้วก็ยกมือขึ้นเกาหมวกเกราะของตนเอง