กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 116 ผู้รับเหมาโจรภูเขา
สองเดือนต่อมา ห่างออกไปนอกอำเภอหวงเซี่ยน เขตตงไหล สามสิบลี้ ณ ภูเขาแร่เหล็ก
สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโชยหอบเอาไอเย็นยะเยือกมาจาง ๆ
กวนเฉิงสวมหมวกนิรภัยที่สานขึ้นจากหวายอย่างแน่นหนา ในมือถือไม้พลองที่เหลาจนเรียบไร้เสี้ยนหนาม ยืนอยู่ตรงขอบหลุมเหมืองพลางแหกปากตะโกนสั่งงานสุดเสียง
"พวกเจ้าทุกคน ยืดหลังให้ตรงเข้าไว้! เหวี่ยงอีเตอร์เหล็กกล้าในมือให้สุดแขนแล้วทุบลงไปแรง ๆ! รีบขุดแร่บนภูเขาซีกนี้ลงมาให้เสร็จไว ๆ ตอนเที่ยงพวกเราจะได้กินปลาทะเลตุ๋นให้อิ่มแปล้กันไปเลย!"
ที่ก้นหลุมเหมืองเบื้องล่าง ชายฉกรรจ์เปลือยท่อนบนนับหมื่นคนกำลังทำงานกันจนเหงื่อกาฬไหลอาบ
เสียงโลหะกระทบหินดังเคร้งคร้างสอดรับกันอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย
แร่เหล็กดิบสีน้ำตาลอมแดงถูกเทจากบุ้งกี๋ลงสู่รถเข็นล้อเดียว ก่อนจะถูกเข็นเรียงแถวเป็นแนวยาวเหยียดไปตามถนนดินที่ถูกบดอัดจนเรียบ มุ่งหน้าไปยังท่าเทียบเรือริมชายทะเล
กวนเฉิงยกมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก มองดูขบวนรถเข็นที่อัดแน่นไปด้วยก้อนแร่ แล้วฉีกยิ้มกว้างอย่างมีความสุข
เมื่อสองเดือนก่อน เขายังเป็นเพียงหัวหน้าโจรป่าที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย ต้องคอยขุดรากหญ้าและแทะเปลือกไม้กินประทังชีวิตไปวัน ๆ