บทที่ 115 ธุรกิจในที่ว่าการอำเภอ

บทที่ 115 ธุรกิจในที่ว่าการอำเภอ

ณ อำเภอหวงเซี่ยน ศูนย์กลางการปกครองของเขตตงไหล

กำแพงเมืองเตี้ยแคระแกร็น และดินที่ฉาบไว้ส่วนใหญ่ก็หลุดร่อนออกไปเกือบหมดแล้ว

ที่หน้าประตูเมืองไม่มีแม้แต่ทหารเฝ้ายามเลยสักนายเดียว มีเพียงสุนัขจรจัดไม่กี่ตัวกำลังเดินเพ่นพ่านไปมาอยู่ในช่องประตูเมือง

ฉู่เฟิงไม่ได้นำกองทัพใหญ่เคลื่อนเข้าเมืองมาด้วย กองกำลังหลักยังคงตั้งค่ายพักแรมอยู่ที่อ่าวทะเลเพื่อคอยรับมอบลูกน้องของกวนเฉิง เขาจึงพาเพียงลิโป้ จูล่ง และทหารหน่วยขนนกขาวติดตัวมาด้วยเพียงหนึ่งร้อยนายเท่านั้น

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูเมืองเข้ามา เสียงตีฆ้องร้องกลองก็พลันดังกระหึ่มต้อนรับขึ้นมาทันที

หวังหย่ง นายอำเภอหวงเซี่ยนในชุดคลุมขุนนางที่ยับยู่ยี่ เดินนำกลุ่มผู้มีอิทธิพลและคหบดีท้องถิ่นที่ลงพุงพลุ้ยกว่าสิบคน เข้ามาต้อนรับด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส

"ข้าน้อย หวังหย่ง พร้อมด้วยเหล่าคหบดีผู้มีอันจะกินแห่งตงไหล ขอต้อนรับท่านเจ้าเมืองฉู่ด้วยความเคารพขอรับ!"

หวังหย่งโค้งกายคารวะลงจนสุดตัว ทว่าลูกตากลับกลอกกลิ้งสอดส่ายมองไปยังด้านหลังของฉู่เฟิง