เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 104 นายท่าน ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว
บนผิวน้ำของแม่น้ำแยงซี สายลมแม่น้ำพัดใบเรือสีขาวจนโป่งพอง
เรือรบของเจียงตงสองร้อยลำจอดเรียงขวางอยู่กลางลำน้ำ หัวเรือและท้ายเรือถูกเชื่อมต่อเข้าด้วยกันด้วยโซ่เหล็กประดุจกำแพงไม้ ปิดกั้นเส้นทางเดินเรือที่จะมุ่งหน้าลงใต้เอาไว้อย่างแน่นหนา
เรือรบหอคอยที่จอดอยู่ตรงใจกลางสุดมีความสูงถึงสามชั้น
ขุนพลเจี่ยงชินวางมือทั้งสองข้างกดลงบนใบเสมากราบเรือ ทอดสายตามองลงไปยังทิศเหนือจากมุมสูง
ที่ปลายสุดสายตาของเขา จุดสีดำสามจุดกำลังแล่นแหวกฝ่าเกลียวคลื่นมุ่งหน้าใกล้เข้ามา
"ท่านขุนพล มองเห็นชัดเจนแล้วขอรับ เป็นเรือขนาดเท่าเรือสำเภาศึกสามลำ ไม่ได้ชูธงรบใด ๆ กำลังแล่นตรงดิ่งมายังขบวนทัพหลักของพวกเราขอรับ"
รองแม่ทัพลดกล้องส่องทางไกลลงพลางแค่นหัวเราะเยาะ "กองทัพเรือชีจิ๋วเสียสติไปแล้วหรืออย่างไร? เอาเรือลำน้อยผุ ๆ พัง ๆ แค่สามลำ พุ่งเข้าใส่ขบวนเรือรบสองร้อยลำของพวกเราเนี่ยนะ?"
ขุนพลเจี่ยงชินลูบตอหนวดบนคางของตน ในดวงตาเต็มไปด้วยความดูแคลน
"พวกคนทางเหนือจะไปรู้อะไรเกี่ยวกับการรบทางน้ำกัน? พวกมันคงคิดว่าแค่เอาเรือลงไปลอยในน้ำได้ก็ออกรบได้แล้วกระมัง"