บทที่ 103 ก้อนเหล็กที่ระเบิดได้

บทที่ 103 ก้อนเหล็กที่ระเบิดได้

ตูม!

บริเวณหาดหินทางทิศตะวันตกของเมืองชีจิ๋ว เปลวไฟอันเจิดจ้าสายหนึ่งพลันระเบิดสว่างวาบขึ้น

ตามมาติด ๆ ด้วยเสียงหวีดแหลมแสบแก้วหู

เศษเหล็กแหลมคมจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งสาดกระเซ็นออกไปรอบทิศทางเป็นรัศมีวงกลม พุ่งเจาะกระแทกเข้าใส่ลำต้นไม้แห้งที่อยู่โดยรอบจนเกิดเสียงดังปึก ๆ ชวนให้เสียวฟัน

ลำต้นไม้ที่มีขนาดหนาเท่าต้นขาหลายต้น ถูกแรงระเบิดกวาดผ่านจนหักสะบั้นตรงช่วงกลางลำต้นในพริบตา

เมื่อควันดินปืนจางหายไป บนพื้นดินก็เหลือทิ้งไว้เพียงหลุมดินที่ลึกถึงครึ่งฉื่อหลุมหนึ่ง

ฉู่เฟิงชะโงกศีรษะออกมาจากด้านหลังก้อนหินสีเขียวขนาดใหญ่ ตบปัดเศษฝุ่นที่ร่วงตกลงมาเปื้อนเสื้อคลุมออก แล้วก้าวเดินเข้าไปตรวจสอบดูใกล้ ๆ

ห่างออกไปห้าสิบก้าว ปศุสัตว์ไม่กี่ตัวที่ถูกนำมามัดไว้เป็นเป้าทดสอบ ไม่เหลือซากที่สมบูรณ์อยู่อีกเลย

"สำเร็จแล้ว" หวงเยว่อิงที่สวมถุงมือผ้าเนื้อหยาบเดินเข้ามาหา ในมือถือเปลือกโลหะที่ยังไม่ได้บรรจุดินปืนอยู่ลูกหนึ่ง