บทที่ 102 หมัดของใครจะแข็งกว่ากัน

บทที่ 102 หมัดของใครจะแข็งกว่ากัน

ภายในกระโจมหลวง คนทั้งสามต่างไม่มีผู้ใดปริปากพูด

หม่านฉ่งจ้องมองฉานอวี๋ทาตุ้นเขม็ง ขอเพียงต้าฉานอวี๋แห่งชนเผ่าอูหวนผู้นี้หยิบตราประทับทองคำขึ้นมา การวางหมากในแดนเหนือของโจโฉก็จะถือว่าสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว

บิต๊กทิ้งตัวลงนั่งตามเดิม เขาไม่ปรายตามองตราประทับทองคำดวงนั้นเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่ใช้ข้อนิ้วเคาะลงบนโต๊ะไม้เบื้องหน้าของตนเบา ๆ เท่านั้น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะไม่ได้ดังมากนัก แต่กลับตกกระทบลงในหัวใจของฉานอวี๋ทาตุ้นประดุจเสียงรัวกลองศึก

คิ้วของฉานอวี๋ทาตุ้นขมวดมุ่นเข้าหากันแน่น ภาพเหตุการณ์เมื่อครึ่งปีก่อนตอนที่ลิโป้ยกพลมาปิดล้อมถึงหน้าประตูบ้านพลันแวบเข้ามาในหัวอย่างกะทันหัน

ตราประทับทองคำที่โจโฉมอบให้ จะสามารถใช้ต้านทานเจ้าท่อเหล็กพวกนั้นได้หรือ?

ลูกกระเดือกของฉานอวี๋ทาตุ้นขยับขึ้นลง เขาลุกขึ้นยืน

"ท่านหม่าน" ฉานอวี๋ทาตุ้นเอ่ยขึ้นพลางชี้นิ้วไปยังตราประทับทองคำในกล่องไม้ลงรัก "ของสิ่งนี้ดูสวยงามน่ามองดีจริง ๆ"