บทที่ 101 ตราตั้งตำแหน่งใช้กินแทนข้าวไม่ได้

บทที่ 101 ตราตั้งตำแหน่งใช้กินแทนข้าวไม่ได้

นอกเมืองชีจิ๋วในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ผืนดินถูกไถพรวนพลิกหน้าดินขึ้นมา ส่งกลิ่นคาวดินปนกลิ่นหญ้าอ่อนที่เจือความหวานจาง ๆ โชยคลุ้งไปทั่ว

ฉู่เฟิงนั่งยอง ๆ อยู่ริมคันนา กอบดินสีน้ำตาลเข้มขึ้นมาหยิบมือหนึ่ง แล้วใช้นิ้วมือบี้คลึงดูเนื้อดินเบา ๆ

เนื้อดินร่วนซุยและมีความชุ่มชื้นกำลังพอดิบพอดี นับเป็นรากฐานชั้นเลิศสำหรับการหว่านเมล็ดพันธุ์

กลางทุ่งนา วัวงานที่แข็งแรงกำยำสิบกว่าตัวกำลังลากคันไถคานโค้งที่เพิ่งตีขึ้นใหม่จากโรงสรรพาวุธ พลิกหน้าดินขึ้นมาเป็นระลอกคลื่นดินโคลนอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

เหล่าชาวนาเดินตามหลังมาติด ๆ หว่านเมล็ดพันธุ์ข้าวสาลีฤดูใบไม้ผลิลงสู่ผืนดินอย่างเป็นจังหวะจะโคน

ประกาศลดหย่อนภาษีของชีจิ๋วถูกนำไปติดป้ายแจ้งไว้ตามประตูเมืองของทุกอำเภอ โดยระบุไว้อย่างชัดเจนว่าผลผลิตธัญพืชที่เพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลิปีนี้ เจ็ดส่วนจะตกเป็นของชาวนาผู้เพาะปลูกเอง

ฉู่เฟิงลุกขึ้นยืนแล้วล้างคราบดินโคลนออกจากมือในร่องน้ำชลประทานที่อยู่ใกล้ ๆ

เขารับผ้าเช็ดหน้าจากทหารองครักษ์ส่วนตัวมาเช็ดมือให้แห้ง ก่อนจะหันไปมองเจินมี่ที่ยืนอยู่บนคันนา

"การแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ของหอการค้าในปีนี้ ราบรื่นดีหรือไม่?" ฉู่เฟิงเอ่ยถาม