กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 94 ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว
สายฝนในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย
ณ หุบเขาหมาป่าเถื่อนทางทิศตะวันตกของเมืองก๋งเหลง สายลมหนาวที่ปะปนมากับละอองฝนพัดแทรกซึมลึกเข้าไปถึงไขกระดูกของผู้คน
กวนอูเอนหลังพิงต้นไหวเก่าแก่ที่เพิ่งจะแตกหน่ออ่อน พลางยกมือขึ้นปาดน้ำฝนออกจากใบหน้า
ง้าวมังกรเขียวจันทร์เสี้ยวปักอยู่ในดินโคลน บนใบง้าวเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดที่แห้งกรัง
เตียวหุยนั่งยอง ๆ อยู่ใกล้ ๆ มือเด็ดทึ้งหญ้าป่าบนพื้นไปมาด้วยความหงุดหงิดงุ่นง่าน
ยอดทหารเกงจิ๋วทั้งสองพันนาย บัดนี้เหลือรอดอยู่ไม่ถึงสี่ร้อยนายแล้ว
สิบวันเต็ม ๆ เรือทั้งหมดถูกซุนซ่างเซียงจุดไฟเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ตัดขาดเส้นทางถอยหนีไปจนหมดสิ้น
เมืองและอำเภอทั้งสี่ทิศของก๋งเหลงต่างปิดประตูเมืองลงกลอนจนแน่นหนา กองทัพชีจิ๋วไม่ยอมขายข้าวสารให้แม้แต่เม็ดเดียว เปลือกไม้และรากหญ้าในแถบนี้ถูกแทะกินจนเกลี้ยงเกลาไปตั้งนานแล้ว