บทที่ 91 โอรสสวรรค์ก็เป็นเพียงสัมภาระชิ้นหนึ่ง

บทที่ 91 โอรสสวรรค์ก็เป็นเพียงสัมภาระชิ้นหนึ่ง

โจโฉก้าวเหยียบผ่านเศษชามยากระเบื้องที่แตกกระจาย เดินตรงไปยังหน้าแผนที่

"ระยะทางหนึ่งร้อยลี้ หากทหารม้าควบตะบึงด้วยความเร็วสูงสุด ใช้เวลาเพียงสามชั่วยามก็สามารถมาถึงหน้าประตูเมืองได้แล้วขอรับ" น้ำเสียงของเทียหยกแหบพร่า

ภายในเมืองฮูโต๋ยามนี้ มีทหารที่พร้อมออกรบอยู่ไม่ถึงห้าพันนายด้วยซ้ำ ไม่เพียงพอแม้แต่จะส่งขึ้นไปยืนอุดช่องว่างตามใบเสมากำแพงเมือง

โจโฉไม่ได้เอ่ยคำใด สายตาจ้องเขม็งไปยังพื้นที่ว่างเปล่าระหว่างแคว้นเพ่ยและเมืองฮูโต๋บนแผนที่

ฉู่เฟิงเคลื่อนทัพรวดเร็วเกินไป นี่คือกลยุทธ์การรบแบบแลกชีวิตอย่างแท้จริง เขายอมสละทิ้งทั้งสัมภาระหนักและชุดเกราะ เพื่อพุ่งทะลวงเจาะเข้ามาตรง ๆ