บทที่ 90 ทะลวงพวกมันให้ทะลุ

บทที่ 90 ทะลวงพวกมันให้ทะลุ

ณ ต้นน้ำของแม่น้ำเปี้ยนสุ่ย เสียงสายน้ำไหลเชี่ยวพลันถูกสกัดกั้นจนเงียบหายไป

กระสอบทรายสามหมื่นใบที่อัดแน่นไปด้วยดินโคลนถูกโยนถมลงไปในร่องน้ำภายในเวลาเพียงครึ่งคืน

มวลน้ำหลากในฤดูใบไม้ผลิที่กำลังไหลบ่าอย่างบ้าคลั่งถูกบิดหักลำคอด้วยกำลังอันเหนือชั้น บังคับให้เปลี่ยนทิศทางไหลทะลักเข้าท่วมทุ่งรกร้างที่อยู่ใกล้เคียงแทน

ท้องน้ำทางตอนล่างเผยตัวออก ดินโคลนเลนลึกท่วมเลยข้อเท้าขึ้นมา

ฉู่เฟิงชักดาบออกจากฝักแล้วชี้ตรงไปข้างหน้า

ทหารชีจิ๋วสี่พันนายกัดฟันกรอด โดยไม่จุดคบเพลิงส่องทาง ย่ำเท้าลงไปบนโคลนแม่น้ำอันเย็นยะเยือกประดุจงูพิษสีดำตาบอดตัวหนึ่ง ค่อย ๆ เลื้อยคดเคี้ยวมุ่งหน้าลงใต้ไปตามร่องแม่น้ำ

ชุดเกราะหนักทั้งหมดถูกถอดทิ้งไว้เบื้องหลัง

ลิโป้ไม่แม้แต่จะสวมชุดเกราะหมิงกวางด้วยซ้ำ เขาเพียงแค่สวมชุดเกราะหนังเบาตัวหนึ่ง และเดินนำอยู่หน้าสุดของขบวนพร้อมกับถือทวนกรีดนภาไว้ในมือ

"เร็วเข้า! ลอบอ้อมไปโผล่ที่ด้านหลังของพวกมันให้ได้ก่อนรุ่งสาง!" ลิโป้เร่งเร้าด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำ