กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 89 ยอดขุนพลไร้เทียมทาน
สายลมแม่น้ำพัดหวีดหวิว ยังไม่ทันที่เสียงของกวนอูจะจางหายไป เงาร่างของเขาก็พุ่งทะยานออกไปอย่างดุดัน
เขาไม่ได้มองดูซุนซ่างเซียงที่อยู่บนเนินสูง แต่กลับหมุนตัวหันหลัง เหวี่ยงง้าวมังกรเขียวจันทร์เสี้ยววาดเป็นวงพระจันทร์เต็มดวง
เปรี้ยง!
ต้นหลิวแห้งตายริมตลิ่งที่มีลำต้นหนาขนาดสองคนโอบ ถูกฟันจนขาดสะบั้นในดาบเดียว
ลำต้นไม้ส่งเสียงปริแตกหักโค่นชวนให้เสียวฟัน ล้มครืนลงมาเสียงดังสนั่น และฟาดพาดลงไปบนหลุมพรางที่เต็มไปด้วยขวากไม้ไผ่แหลมคมอย่างพอดิบพอดี
"น้องสาม! บุก!"
กวนอูก้าวเท้าขึ้นเหยียบบนลำต้นไม้ในก้าวเดียว ง้าวยาวสิบสองฉื่อกวัดแกว่งร่ายรำจนเกิดเป็นกลุ่มแสงจันทร์อันเย็นเยียบอยู่เบื้องหน้าของเขา
เตียวหุยแผดเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง ก้าวเหยียบตามขึ้นมาบนลำต้นไม้ติด ๆ คนทั้งสองประดุจพยัคฆ์ร้ายสองตัวที่หลุดออกจากกรงขัง อาศัยการเหยียบวิ่งไปบนสะพานไม้ท่อนเดียว พุ่งข้ามหลุมพรางที่กว้างถึงสองจั้งไปได้อย่างดุดัน
"ปล่อยลูกธนู! ยิงพวกมันให้ตาย!" นายกองของชีจิ๋วตะโกนสั่งเสียงดังลั่น